We doen maar wat(er).

Het is goed te merken dat het tegen de slotavond loopt. Vele leden zijn al met vakantie, maar een 7-tal ‘die hards’, waaronder één bestuurslid, is vanavond toch aanwezig. Vanwege het slechte  weer kunnen we niet naar buiten om te filmen, zoals in eerste instantie de bedoeling is. Maar onze geweldige creatieveling, Marion Dassen, heeft voor goede alternatieven gezorgd. Ze komt binnen met een arm vol emmers, teilen, plastic flesjes, pipetjes, koffiefilters en weet ik wat allemaal meer.

Nadat ze eerst een 6-tal filmpjes heeft laten zien, die te maken hebben met water, legt zij uit wat de bedoeling is; wat we gaan doen vanavond. Inmiddels is ook Piet Groenewoud gearriveerd. In de keuken worden twee tafels in gereedheid gebracht, om lekker met water te kunnen knoeien.

Frans Algra en ik maken een eigen opstelling in de zaal. We hebben een verbond gesloten. We gaan ronddraaiend water filmen, te weten hij met een laag camerastandpunt van opzij en ik met een hoog camerastandpunt van bovenaf. Later krijgen we nog gezelschap van Jan v.d. Meer, die eerst in de keuken heeft gefilmd. Marion, Gerard en Rens kliederen lekker verder in de keuken. Wouter heeft een heel klein videocameraatje bij zich en filmt allen die druk in de weer zijn.

Na de pauze worden de opgenomen beelden vertoond op het scherm. Heel leuke resultaten. Vooral de opnamen die over dwars zijn genomen in de keuken met dat speeltje voorzien van schoepenradertjes in verschillende kleuren. Ook de opnamen, met de dwars geplaatste camera van het spuiten van koffiemelk geeft een bijzonder effect. Net of er kwallen in het water zwemmen. Anderen zien er meer spermatozoïden in.

Frans en ik laten in het water dat in een glazen pot draait druppels koffie vallen, maar dat valt een beetje tegen. Daarna proberen we het met koffiemelk. Dat gaat beter maar te snel. De derde poging ziet er aardig uit. Ik denk dat vanavond meer koffiemelk op experimentele wijze is gebruikt dan voor in de koffie.

Daarna vervangen we de glazen pot door een wit afwasteiltje. Ook hierin laten we een (wat grotere) blauwe dop ronddraaien. De door Wouter bij ons opgestelde lamp geeft al onze opnamen een extra dementie. En tenslotte laten we  nog een aantal door Jan uit een Libelle (ook door Marion meegenomen) gescheurde woorden drijven.   

Daarna laten we een blauw dopje van een spaflesje op het water drijven. Dat geeft via de camera van Frans een leuk draaikolkeffect. Net een omgekeerde piramide.

De film van Jan kon niet via de beamer getoond worden, die hebben we op het LCD-schermpje van zijn camera bekeken. Van bovenaf gezien geeft het ook nog eens bijzondere kleureffecten in de glazen pot.

En zo wordt het toch nog onverwachts laat. We gingen pas tegen elven terug naar huis. Een voorwaar leuke, gezellige, maar bovenal, leerzame avond. Terug in de auto spreken Frans en ik af dat ik een montage maak van ons beider filmpjes, dan kunnen we volgende week het resultaat laten zien.

O ja, nog even wat anders. Vanavond blijkt ook dat alleen Rens en ik films hebben voor het voorjaarsfestival van komende donderdag. Hij heeft er drie en ik heb er twee. Maar twee makers is onvoldoende om een festival door te laten gaan. Dus niet alleen deze avond dreigde in het water te vallen, het festival dus ook. Ik houd mijn hart vast voor de slotavond over twee weken.

Bij afwezigheid van de man die eigenlijk dit verslag had moeten maken, teken ik hier maar weer eens voor. Uiteindelijk is verhaaltjes schrijven een andere hobby van mij.

                                                                                                  Joep Hanssen.